سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا
کلام اول سلام

بخش های وبلاگ

مطالب خواندنی

.:: کپی برداری از مطالب این سایت تنها با ذکر نام و لینک منبع مجاز می باشد ::. 

یه لحظه شما این متن رو بخون و قضاوت کن کی راست می گه ... 

بهش گفتم چرا نماز نمی خونی گفت می خوام بدونم این نماز که گفتن چه فایده ای برای من داره؟!

بهش گفتم چرا روزه نمی گیری گفت بهم توضیح بده این روزه چه فایده ای برایم داره ... 

?? بهش گفتم آخه عزیز من نمی خوای دین داری کنی چرا فیلم بازی می کنی ؟!

دلیل می خوای؟ اینم دلیل .... خدا گفته نماز و روزه واجبه ... تمام 

?? تو پیش  پزشک می ری بهت می گه فلان غذا رو نخور ... فلان دارو رو بخور .... ازش می پرسی که حالا توضیح بده واقعا این دارو چه فایده ای داره یا این غذا چطوری در بیماری من اثر می زاره؟

 نه عزیز من ... بزار خودمونی بگم ...  حال نداری بندگی کنی، داری فیلم بازی می کنی ... اگه دقیق ترین دلایل رو هم بیاریم #نمی_پذیری ... 


?? بهش گفتم؛ دوست من می خوای گوش کن نمی خوای گوش نکن اما ... 

»» پیامبر فرمود «  روزه بگیرید تا سلامت باشید» (نهج الفصاحه ح 1854)

»» امام صادق  فرمودند  «روزه سپرى است از آفتهاى دنیا و پرده اى است از عذاب آخرت»  (مصباح الشریعه ص 135 )

 

دیدی بزرگترین پزشک دنیا و آخرت گفته اند روزه بگیر پس بهانه نیار و تنبلی نکن 

 

یاعلی 



ابوهریره از رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) روایت نموده است که فرمود:
«هفت گروه از مردم در روز قیامت زیر سایه رحمت پروردگار قرار دارند (در آن روزى که سایه اى نیست مگر سایه لطف خدا)
1. حاکم و پیشوای عادل؛
2. جوانى که در سن جوانى به عبادت علاقه مند مى شود؛
3. مردى که دلش علاقه به مسجد دارد، از وقتى که از مسجد بیرون مى آید تا دوباره به مسجد برگردد؛
4. دو نفر که با هم مى نشینند و تمام درباره خدا گفتگو مى کنند، تا از هم جدا شوند؛ 
5. کسى که تنها نشسته، با خدا مناجات مى کند و اشک از چشمش جارى مى شود؛ 
6. مردى که زنى صاحب جمال و صاحب منصب او را به خود دعوت مى کند و او مى گوید: من از خدا مى ترسم و این گناه را مرتکب نمى شوم؛ 
7. کسى که موقع صدقه دادن چنان آن را پنهان مى کند که، دست چپش از دست راستش خبردار نمى شود؛ 

منبع: وسائل الشیعه، ج 3، ص 482.




امام جعفر صادق علیه‌السلام
در مسجد در نقاط مختلف آن نماز بخوانید که هر قطعه در روز قیامت برای کسی‌که بر آن نماز خوانده گواهی خواهد دارد. (وسائل، ج 3، ص 474)

پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم:
هرکس به سوی مسجد گام بردارد در برابر هر گامی ده حسنه برایش ثبت و ده گناهش پاک و ده درجه و منزلت او (در بهشت) بالا می‌رود. (وسائل، ج 3، ص 483)


امام جعفرصادق علیه‌السلام:
خدای تبارک و تعالی می‌فرماید: مساجد خانه‌های من در زمین‌اند. خوشا به حال بنده‌ای که در خانه‌اش خود را طاهر کند (وضو بگیرد) بعد مرا در خانه‌ام زیارت نماید. اینجا دیگر بر میزبان است که مهمان خود را گرامی بدارد. (ثواب‌الاعمال، ص 6)


 

 



داشتم در مورد نماز جماعت جستجو می کردم که به یک دسته از احادیث رسیدم که بدن لرزید و خودم به تمام معنا ترسیدم ... 
اینکه اگر همسایه مسجد باشی و نمازت رو در مسجد نخونی چه مجازات هایی در پیش داره ... 
گفتم اونا رو بزارم توی وبلاگم که شما هم بخونید ...

  • امام علی علیه السلام فرموده اند:
    حد همسایگی مسجد تا فاصلة چهل خانه از چهار طرف آن می‌باشد. (وسائل، ج 3، ص 48)

  • رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرموده اند:
    هر کس همسایه مسجد باشد (و بتواند به مسجد برود) و سه روز متوالی به جماعت حاضر نشود، پس لعنت خدا و جمیع فرشتگان و آدمیان (لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِکةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ ـ بقره 161) بر او باد و اگر از زنی خواستگاری کرد به وی نکاح نکنید و اگر بیمار باشد از او دیدن نکنید و اگر جنازه او تشییع کردند همراهی نکنید، آگاه باشید که او را نماز نیست، آگاه باشید که او را روزه نیست، آگاه باشید که او را زکات نیست، آگاه باشید که او را حج نیست، آگاه باشید که او را جهاد نیست و بمیرد به مرگ جاهلیت.» (جامع الاخبار ص79)

     
  • امام صادق علیه السلام فرموده اند:
    مساجد نسبت به آن دسته از همسایگان خود که در مسجد حاضر نمی شوند به خداوند متعال شکایت نمودند. خداوند متعال به مساجد وحی فرمود: به عزت و جلالم سوگند یک رکعت نماز را هم از آنان قبول نخواهم کرد و در میان مردم عدالتی را از آنان آشکار نمی سازم. رحمت من آنان را شامل نمی شود و در بهشت همسایه و نزدیک به من نخواهند بود.» (الأمالی للطوسی ص696) 


  • پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم فرموده اند:
    روزی بر اهل قبور نمی‌گذرد مگر مَلکی آنها را ندا می‌کند: شما چه کسی را غبطه می‌خورید و او را آرزو می‌کنید؟ می‌گویند:‌ غبطه و آرزوی ما مسجدیان هستند،‌ آنها نماز می‌خوانند و ما نمی‌توانیم بخوانیم، آنها روزه می‌گیرند و ما نمی‌توانیم روزه بگیریم و... (مستدرک، ج3، ص 463)


  • پیامبرگرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم فرموده اند:
    مسجد در میان مردمی که در آن نماز نمی‌خوانند غریب است و خداوند در روز قیامت نظر رحمت خود را از آنها دریغ خواهد کرد. (بحار، ج 78، ص 115)


  • حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرموده اند:
    سه چیز در پیشگاه خداوند «عزوجل» شکایت مى کنند; اوّل مسجد خرابى که در آن نماز نمى خوانند; دوم عالمى که در میان مردم نادان قرار گرفته باشد (براى این که از او چیزى سؤال نکنند); و سوم قرآنى که روى او غبار ریخته شده و آن را قرائت نمى کنند ( وسائل الشیعه، ج 3، ص 484)


برایم سوال شده بود که چطوره برای بعضی ها همه چی عالی اتفاق می افته؟
وقتی همه مشکل دارند، همه سختی دارند، همه گره کور دارند و ... کار اینها خیلی راحت انجام می شه؟!
یا چرا برای همه محبوبند و دلنشین، همه دوستشون دارند، حتی دشمن هاشون هم خوبی آنها را می دانند!؟
خیلی برام جالب و مهم بود دانستن پاسخ این سوال شاید برای شما هم جالب باشه بدونید که این افراد دو دسته اند که به حول و قوه الهی می خواهم آنها را معرفی کنم و قدری در موردشان صحبت کنیم.
دسته اول کسانی هستند که خدا از هدایت ایشان نا امید شده و هدایتشان غیر ممکن است. در مورد اینها خدا از سنت استدراج استفاده می نماید و برایشان گشایش در امور پدید آورده تا آنها تا می توانند گناه کنند و به اعمالشان بیافزایند تا مستحق عذابی دردناک تر شوند. در مورد ایشان آیات زیادی در قرآن هست که تعدادی از آنها را می توانید در اینجا ببینید و به عنوان مثال در سوره مبارکه آل‏عمران آیه شریفه 178 می خوانیم
وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا أَنَّما نُمْلی‏ لَهُمْ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلی‏ لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌhttp://img.tebyan.net/TS/Persian/Maaref/Quran/Ayeh/178.gif
آنان که به راه کفر رفتند گمان نکنند که مهلتى که ما به آنها مى‏دهیم به حال آنان بهتر خواهد بود، بلکه آنها را (براى امتحان) مهلت مى‏دهیم تا بر گناه و سرکشى خود بیفزایند، و آنان را عذابى خوارکننده است.
دسته اول همانطور که قران کریم وعده فرموده قطعا عاقبت بخیر نخواهند شد. و البته این گشایش رد امور موقت بوده و صرفا درمسائلی است که آنها را بیشتر به عمق جهنم فرو برد. و وای به حال ایشان که بد منزلی منتظرشان است.

اما دسته دوم که نسبت به دسته اول گشایش بیشتری دارند و این گشایش شیرین تر است کسانی هستند که مجهز به سلاح تقوا هستند ابتدا چند آیه در این باب را با هم مرور نماییم
در انتهای آیه 2 و آیه 3 سوره مبارکه طلاق می خوانیم

تقوای الهیوَمَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا http://img.tebyan.net/TS/Persian/Maaref/Quran/Ayeh/02.gif وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْرًا http://img.tebyan.net/TS/Persian/Maaref/Quran/Ayeh/03.gif
هر که تقوای الهی پیشه کند، خدا برای او راهی برای بیرون شدن (از مشکلات و سختی ها) قرار خواهد داد ** و از جایی که گمانش را ندارد روزی اش می دهد و هر که بر خدا توکل کند، خدا او را کافی است خدا کار خود را به اجرا می رساند و هر چیز رااندازه ای قرار داده است
این آیه تصریح دارد که خدا فرد متقی را در گره افتادگی ها نجات می دهد و از جایی که گمانش را نمی برد برایش گشایش فراهم نماید. این امداد الهی در انتهای آیه بعدی این سوره شریفه بسیار متجلی می گردد، جایی که خداوند جل و اعلی می فرمایند:
وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ یُسْرًا http://img.tebyan.net/TS/Persian/Maaref/Quran/Ayeh/04.gif
و هر که از خدا بترسد ، خدا کارش را آسان خواهد کرد
خداوند در این ایه به صراحت می فرمایند که هر کس تقوا پیشه کند خداوند کارهایش را سهل و آسان می نماید.
ولی یک سوال بسیار مهم اینجا خودنمایی می کند و آن اینکه

معنای تقوای الهی چیست؟

تقوا از پیچیده ترین و مهمترین واژگان قرآن است به طوری که در سوره مبارکه الحجرات آیه  13 تنها ملاک برتری انسانها نسبت به هم تقوا ذکر شده است (إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ).
اما اگر بخواهم تعریفی ساده برای تقوای الهی ارائه کنیم آن را بدین صورت بیان می نمایم
تقوا یعنی حرمت خدا را نگه داشتن
بلی یعنی اینکه هرگاه خدا فرمود کاری را انجام بدهید حرمت او را نگه داریم و آن را انجام دهیم و اگر فرمود فعلی را ترک کنید حرمت او را نگه داریم و آن فعل را انجام ندهیم. به عبارت دیگر حیا کنیم از اینکه کاری خلاف خواست خدا انجام دهیم، اگر باز هم بخواهیم معنای این واژه را ساده تر کنیم باید به این نکته توجه کنیم که ما حیا می کنیم در حضور یک کودک که متوجه بدی یک گناه (مثل دروغ) می شود و می داند کار ما گناه است، مرتکب آن گناه شویم اما در مورد ذات اقدس حق تعالی ... ؟!
با توجه مطلب فوق، اگر موافق باشید معنای تقوا را همان ترک محرمات و انجام واجبات بگذاریم. و اگر چنین چیزی را بپذیریم تازه برایمان روشن می شود که چرا علمای بزرگ علم اخلاق ازجمله ایت الله بهجت راه سعادت دنیا و اخرت را همین دو جمله کوتاه می دانند: ترک محرمات و انجام واجبات

برای مطالعه بیشتر درمورد تقوا می توانید به سخنرانی استاد آیت الله جاودان و این لینک ها مراجعه نمایید + + + + + +
مطالب فوق ابتداَ برای تنبیه و تنبه نویسنده نوشته شده امید که مورد رضای حق تعالی قرار گیرد.



روزی پیامبر (علیه السلام) در مسجدی که از جمعیت پرشده بود مشغول خطبه خوانی بودند مردی از اعراب وسط خطبه به مسجد آمد و سعی کرد با کناز ردن افراد به صف های جلو برود که پیامبر او را مورد خطاب قرار دادند و گفتند همان جا بنشین و مزاحم دیگران نشود. این حکایت خیلی از هیاتی ها و نماز خوان هاست که برای جلو آمدن مزاحم همه می شوند و دیگران را به زحمت می اندازند
یک مصداق آشکار این موضوع در زیارت امام رضا (ع) دیده میشه که برخی با تلاش فراوان و شاید هم با آسیب زدن به دیگر زائران خود را به ضریح می رسانند تا دستی به ضریح بکشند . در حالی که زیارت بدون دست کشیدن به ضریح هم می تواند مقبول باشد. ویا موقع نماز جماعت و مراسمات حرم حتما تاحالا برخورده اید به افرادی را که می بینند مثلا صحن یا رواقی پر است و باز هم می روند بین جمعیت و آخرش هم با فشار دادن افراد و ایجاد اذیت برای آنها یه جایی برای خودشان دست و پا می کنند. 
به نظر گناه این کار خیلی بیشتر از ثواب آن است. چرا که امام علی (علیه السلام) می فرمایند :مؤمن کسی است که مردم از دست او در آسایشند 
البته باید توجه داشت که در دین ما نسبت به تکمیل صف اول نماز  تاکید فراوانی گردیده و برایش ثواب بسیاری نوشته شده اما گاهی اعمال ما می شود مثال همان گاو 9 مَن شیر دِه ... 



قصد دارم در این یادداشت به بحث و بررسی در مورد یک سوال که ذهن خیلی از افراد را به خودش مشغول کرده بپردازم و آن این است که

"چگونه ممکن است در یک نفر ظرف مدتی تغییری قابل توجه صورت می پذیرد؟!"

مثلا  کسی که به صداقت شهرت دارد چگونه همه زندگیش با دروغ به هم می آمیزد؟!
یا کسی که تیپ رفتاریش بگونه ای قابل قبول است اما بعد از مدتی تغییرات زیادی در وی صورت می پذیرد؟!
بگذارید سوالم را شفاف تر بپرسم "آیا تغییرات زیاد در افراد یک شبه اتفاق می افتد؟" آیا می توان مانع از این تغییرات شد یا خیر؟
اما پاسخ:
تا کنون برایتان اتفاق افتاده که بعد از دو یا سه سال یکی از دوستان یا آشنایان قدیمی خود را ببیند؟ در این صورت حتما جملاتی از این دست روبرو می شوید "چقدر عوض شدی"، "قدر بزرگ شدی؟"، "چقدر پیر شدی؟"، "چقدر لاغر شدی"، "چقدر چاق شدی" یا از این سنخ جملات. و این در حالی است که شما تغییر خاصی را در خود احساس نمی کنید.
بگذارید یک مثال دیگر بزنم. اگر شما صبح تا شب را در روشنایی آفتاب مشغول به کار باشید هیچگاه تاریک شدن هوا برایتان تعجب آور نیست اما اگر ظهر بخوابید و وقتی بیدار شوید که هوا تاریک شده است تاریک شدن هوا برایتان تا حدی تعجب آور است. و یا مثلا شاید دیده باشید افرادی که بعد از چند سال که در خارج از کشور یا شهر شما سکونت داشته اند؛ وقتی به کشور یا شهرتان باز می گردند، اولین جمله ایشان همیشه این است "چقدر شهر عوض شده" اگر آن لحظه به ذهن خودتان مراجعه کنید متوجه خواهید شد که شما تغییر خاصی را درک نکرده اید.
مثال های زیادی از این دست را می توان مطرح کرد که به همین تعداد بسنده می کنم
ریشه همه این تناقض ها ضعف انسان در درک تغییرات تدریجی در محیط پیرامون اوست و این همان حربه ای است که شیطان از آن بهره می برد. به این معنا که وی برای منحرف نمودن یک نفر متقی هیچگاه به او را به انجام یک عمل خلاف بزرگ مثل اعمال خلاف اخلاق و عفت، آدم کشی یا ... تشویق نمی کند بلکه ابتدا او را با انجام گناهان کوچکتر به گذشتن از خطوط قرمز الهی عادت می دهد بعد آرام آرم او را به سمت گناهان بزرگ می خواند. یا فردی را که به حق الناس پایبند است را هیچ گاه به انجام اختلاس 3000 میلیاردی تشویق نمی کند بلکه مثلا اگر کارمند باشد ابتدا او را به تباه کردن وقت اداری یا اگر کاسب باشد با گرانفروشی و اهتکار و ... ترقیب می نماید و زمانی که گذشتن از خط قرمز حق الناس برای او عادی شد آرام آرام جرم او را افزایش می دهد. و به این ترتیب است که فرد متقی دیروز بعد از مدتی (شاید چند سال شاید هم کمتر) به راحتی و بدون عذاب وجدا دزدی می کند، دروغ می گوید، اعمال خلاف اخلاق انجام می دهد و ...  و همه اینها برایش عادی جلوه می کند
این حربه شیطان در عرفان به تطور معروف است و عبارت است از انحراف تدریجی و پله پله به سمت عصیان و طغیان علیه فرامین خداوند پیش رفتن.
اما راه مقابله با این حربه بسیار ساده و در عین حال بسیار سخت است. کافیست همان گام اول را برندارید. کافیست برای خود استاندارد هایی (معقول و منطقی و مبتنی بر اسلام) را تعیین کنید و آنها پایبند بوده و تحت هیچ شرایطی از آنها کوتاه نیایید و عدول ننمایید. در این صورت دیگر هیچ گاه گذشتن از خطوط قرمز الهی برایتان عادی نمی شود و اگر روز گناهی کوچک از شما سرزد از انجام آن بسیار پشیمان خواهید شد
شنیده اید که می فرمایند به کوچکی گناه ننگر و به بزرگی پروردگاری که معصیت او را انجام داده ای دقت کن ...
شنیده اید که می فرمایند تکرار گناه صغیره آن گناه را به گناه کبیره تبدیل می کند ...
شنیده اید که بسیاری از علما و عرفا حتی از انجام مکروهات هم اجتناب می کردند ...
شنیده اید که می فرمایند انجام ندادن و ترک گناه ساده تر از توبه از آن است و توبه یعنی استغفار و قصد قلب برای عدم ارتکاب آن گناه ...

پی نوشته:
1- شنیده ام بزرگترین عذاب های خدا برای کسانی است که دیگران را به خیر یم خوانند و خود عامل نیستند. عاجزانه در خواست می کنم دعا کنید نویسنده این متن هم به انجام این موضوع اهتمام داشته باشد.



سوالی همیشه برایم مطرح بود و آن اینکه  آیا گر یک آقا یا خانم بخواهند در یک اتاق نماز بخوانند آیا خانم باید عقب تر بیاستد یا خیر؟
در عرف مردم این مطلب جا افتاده که باید خانم عقب تر بیاستد و در غیر این صورت نماز یکی از آن دو باطل است اما نظر دو نفر از مراجع خلاف این است (در مورد نظر سایر مراجع اطلاعی ندارم)
حضرت امام خمینی می فرمایند:
بنا بر احتیاط مستحب باید زن عقب‏تر از مرد بایستد و جاى سجده او از جاى ایستادن مرد، کمى عقب‏تر باشد.[توضیح اینکه احتیاط مستحب، احتیاطى است همراه با فتواى مجتهد، که رعایت آن خوب است؛ ولى واجب نیست و مقلد نمى‌تواند در آن مسأله، به مجتهد دیگر رجوع کند] (تحریرالوسیله ج1، المقدمة الرابعة فی المکان، ص135، م8 و توضیح المسائل، م886)
و مقام معظم رهبری نیز مقام معظم رهبری می فرمایند:
لازم است میان زن و مرد در حال نماز حداقل یک وجب فاصله باشد و در این صورت اگر زن و مرد مُحاذى [موازى] یکدیگر بایستند یا زن جلوتر از مرد بایستند، نماز هر دو صحیح است. این حکم بنا بر احتیاطِ واجب است. (کتاب راهنمای فتوا بخش مکان نماز گزار - متن این کتاب را می توانید از اینجا بخوانید)
قصدم از نوشتن این مطلب این بود همیشه آنچه در عرف گفته می شود قابل اعتماد نیست و خصوصا در احکام باید به مراجع تقلید مراجعه و حکم را از ایشان دریافت کرد



چقدر لذت خواهی برد اگر بگویند امشب شام را مهمان فلان عالم هستی؟!
چقدر لذیذ تر خواهد بود اگر بگویند شام را مهمان حضرت آقا هستی و با ایشان سر یک سفره غذا خواهی خورد؟!
شاید از فرط اشتیاق جان بدهی اگر بگویند امشب را مهمان امام زمانت هستی و ولی عصر (ارواحنا له الفداه) تو را سفارشی به خیمه اش فراخوانده؟!
تا حالا به این فکر کرده ای که
شهدا نزد عزیزترین عزیزان، یعنی خود خدا روزی می خورند ...
چه رزقی و چه میزبانی ... !

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله اموات بل احیاءُ عند ربهم یرزقون
مپندارید که شهدا مرده اند بلکه زنده اند و نزد خدایشان رزق می خورند



   1   2      >