به مناسبت سالروز به امامت رسیدن آقا امام زمان (عجل الله فرجه) این دو سه بیت را به پیشگاه ایشان تقدیم می کنم باشد که برگه زردی شود تحفه درویش

حیف از این روی سپیدی که سیاهش کردم
حیف از آن عمر عزیزی که تباهش کردم
روز ها می گذرد از پی هم لیک دریغ
حیف از آن روز سپیدی که سیاهش کردم
بود دامان تو از بهر من ایمن جایی
حیف از آن امن مکانی که رهایش کردم
روی زیبای تو را آیینه ها حیرانند
حیف از آن روی که من سرد نگاهش کردم
سوز و سرمای خزان برد ز کف تاب و توان
حیف از عطر بهاری که خزانش کردم
ساقی آن روز بشارت ز وصالت می داد
حیف از آن وعده وصلی که جفایش کردم
بود آن میکده آکنده ز عطر رخ دوست
حیف از آن عطر دلارا که [لطفا برای این بیت قافیه پیشنهاد بدهید]